Hondenziekte (“de ziekte van Carré”)

Hondenziekte is de schrik van iedereen met een jong hondje in huis, maar ook volwassen dieren kunnen de ziekte krijgen. De ziekte wordt veroorzaakt door een virus en is zeer besmettelijk. Hondenziekte komt over heel de wereld voor, ook hier in Nederland. De eerste symptomen zijn soms heel onschuldig, een loopneus en wat hoesten. Het komt ook voor dat het hondje acuut erg ziek is. De ziekte wordt overgebracht door een virus, dat ontstekingen veroorzaakt. Ontstekingen in de darmen, maar ook hersenvlies— ontsteking. Meer dan 50 procent van de zieke honden overleeft het niet. Honden die het wel halen lopen een grote kans op blijvend zenuwletsel.

Bescherming

Tot ver na de Tweede Wereldoorlog stond de dierenarts meestal machteloos. Pas in de zeventiger jaren ontdekten wetenschappers een opvallende ver wantschap tussen het virus dat hondenziekte veroorzaakt, en het mazelen— virus. Met die wetenschap in het achterhoofd zijn honden ingeënt met een vaccin tegen mazelen. Wat bleek? De ingeente honden ontwikkelden afweerstoffen, niet alleen tegen mazelen, maar ook tegen het virus dat de hondenziekte veroorzaakt. Dat was de doorbraak, die aan de wieg stond van alle huidige vaccins tegen hondenziekte. Deze vaccins] nu op basis van het echte honden— ziekte—virus, bieden een uit— stekende bescherming.

Parvo

Parvo is een uiterst besmettelijke ziekte veroorzaakt door een virus. Een hond met parvo overleeft het vaak niet. Het virus verspreidt zich via de uitwerpselen van een zieke hond. Gezonde honden die aan zo’ n ‘markering” snuffelen, zijn prompt besmet. Het virus dringt door tot in de darmen, waar het ernstige ontstekingen veroorzaakt. De hond krijgt al snel een wee rui kende, bloederige diarree. Het dier voelt zich doodziek en gaat soms bloed overgeven. Jonge hondjes die met het parvo—virus in aanraking zijn gekomen, vallen soms plotseling dood neer. Bij onderzoek blijkt dan meestal dat het virus ook is doorgedrongen tot in het hart, waar het een hartstilstand heeft veroorzaakt.

Verwantschap met de kattenziekte

Parvo is voor het eerst geconstateerd in 1978. De uitbraak was massaal en richtte een ware slachting aan. Daarvoor was de ziekte onbekend. Wetenschappers ontdekten vrijwel onmiddellijk een grote gelijkenis tussen het parvo—virus en het virus dat kattenziekte veroorzaakt. Honden, die met een vaccin tegen kattenziekte werden gevaccineerd, bleken ook bestand tegen parvo. Toch heeft het nog jaren geduurd eer de huidige vaccins beschikbaar kwamen gemaakt op basis van de eigenlijke ziekte— verwekker. Inenten tegen parvo is zéér aan te bevelen, vooral omdat het einde zo gruwelijk is. 

Ziekte van Weil

De ziekte van Weil wordt overgebracht door bacteriën, meestal afkomstig uit de urine van andere honden en van ratten, Ook andere dieren en ook de mens kan de ziekte van Weil oplopen. De ziekte komt nog steeds voor. In de plaatselijke media wordt in dat geval gewaarschuwd voor verontreinigde plassen, vijvers, sloten en grachten. Maar de eerste slachtoffers zijn dan al gevallen. Een hond die in besmet water zwemt, of die van besmet water drinkt, krijgt via de slijmvliezen en door de huid de bacterie naar binnen. In het lichaam nestelt de bacterie zich in de lever en de nieren. De hond krijgt hoge koorts, plast donkergele urine en de slijmvliezen worden geel.

 Lever aangetast

Honden, die de ziekte van Weil overleven, houden er bijna altijd een lever— aandoening of beschadigde nieren aan over. Omdat de ziekte kan overgaan op de mens, moeten bij de behandeling en verzorging van een besmette hond de nodige voorzorgen in acht worden genomen. Inenten tegen de ziekte van Wei 1 is raadzaam. De huidige vaccins bieden voldoende bescherming tegen zowel de bacterie leptospira icterhaemorrhagiae, als tegen het broertje van deze bacterie, de Leptospira canicola.

Hepatitis

Hepatitis is een besmettelijke leverziekte. De wetenschappelijke naam is Hepatitis contagiosa canis (Hcc). De veroorzaker is het Adeno—virus type 1. Het virus wordt verspreid via de urine van geïnfecteerde honden. Wanneer een zieke hond in het park een paar maal zijn poot heeft opgetild, lopen de honden die na hem komen een grote kans ook besmet te raken.

De symptomen variëren van lichte koorts tot een zeer ernstige ontsteking van de lever. Mits in een vroeg stadium behandeld, is genezing mogelijk. Echter, wanneer de lever is ontstoken loopt de koorts hoog op, het dier eet niet meer en zal vrijwel altijd dood gaan. Bij jonge honden kan hepatitis een zeer plotselinge dood veroorzaken. Hepatitis is niet altijd even makkelijk te constateren. De symptomen ijken namelijk sterk op die van hondenziekte.

Bescherming met Adeno type 2

Hoewel hepatitis veroorzaakt wordt door het virus Adeno type 1] wordt bij de bescherming tegen de ziekte uit veiligheidsoverwegingen gebruik gemaakt van het Adeno-virus type 2. Dit virus type 2 wordt ook gebruikt in het vaccin tegen kennelhoest. Gebleken is echter dat het tevens een veilige én betrouwbare afweer biedt tegen de gevaarlijke leverziekte.

Kennelhoest

Kennelhoest is een uit de hand gelopen “hondenverkoudheid”, die wordt veroorzaakt door een aantal factoren. De ziekte breekt vaak uit in kennels waar honden elkaar de hele dag staan aan te blaffen. Vandaar ook de naam “kennel hoest”. Er is een grote kans op complicaties, soms met blijvende gevolgen. Door hoesten en niezen ontstaan kleine wondjes in mond—, keel—, en neusholten. Daar kunnen gemakkelijk bacteriën in komen. De ziekte wordt dan veel moeilijker te genezen.

Stress

In de encyclopedie is de ziekte terug te vinden onder “respiratoire aandoeningen, veroorzaakt door het Adeno—virus type 2, al dan niet in combinatie met het parainfuenza—virus, dat bloedinkjes in het longweefsel veroorzaakt”,

Een bacterie die ook een belangrijke rol speelt bij het ontstaan van kennel hoest is de Bordetella bronchiseptica. Om het nog ingewikkelder te maken:

stress speelt ook een rol. Stress, bijvoorbeeld wanneer de hond in een pension tijdelijk in een kennel zit. Zo’n hond zal zich de hele dag willen bewijzen en blaft zich schor. De keelholte raakt geïrriteerd. Eén rondzwevende bacterie is dan voldoende om ook alle andere honden een kwalijke kennelhoest te bezorgen. Vaccinatie tegen kennelhoest is onder bepaalde omstandigheden zinvol (bijvoorbeeld bij verblijf in pension). Uw dierenarts kan u adviseren.

Hondsdolheid

Hondsdolheid ofwel rabiës is de meest gevreesde hondenziekte ter wereld. De ziekte is een gesel voor mens en dier. Gelukkig behoort hondsdolheid in Nederland bijna tot het verleden. Het gevaar loert over de grens — een hondsdolle vos in België of Duitsland - en is nooit helemaal geweken.

Hondsdolheid eindigt altijd met de dood. De oorzaak is een virus in het speeksel, dat wordt overbracht hij de beet van een geïnfecteerd dier. De laatste fase van de ziekte is een verschrikking. De hersenen zijn aangetast. Het ene ogenblik kruipt het zieke dier angstig in een hoekje. Het andere ogenblik reageert het verwilderd en wordt fel agressief Dan bijt het in alles wat het maar binnen zijn bereik krijgt.

Vakantie—risico

Terecht eisen de meeste vakantielanden dat een toerist zijn hond tevoren tegen hondsdolheid heeft laten inenten. Ook de Nederlandse overheid ver langt bij elke hond die het land binnenkomt een document waaruit blijkt dat de hond tegen rabiës is geënt. Ook hij honden, die met hun baas in het buitenland op vakantie zijn geweest. Wie zijn verantwoordelijkheid kent, haalt zon prikje tijdig.

Een andere benaming voor oormijt is oorschurft en is zeer besmettelijk.

Er zijn verschillende soorten oormijten. Degene die het meest voorkomt is Otodectes cynotis. Het zijn kleine lichtgrijze speldenknopgrootte 'spinnetjes', die leven van restjes van afgestorven cellen van de huid. Ze leven graag in de oren, omdat het daar lekker warm en donker is. De oormijt kan echter ook in de nek, op de rug of zelfs helemaal bij de staartbasis gevonden worden.

Deze oormijt is niet kieskeurig en kan leven op honden, katten, fretten, vossen en heel zelden ook kortstondig op de mens. Bovendien kan de oormijt enkele maanden overleven in de omgeving van uw huisdier (bijvoorbeeld in de mand).

Al een paar mijten kunnen jeuk in het oor veroorzaken. De jeuk ontstaat doordat het speeksel en de ontlasting van de oormijt een allergische reactie bij de gastheer veroorzaken. Hierdoor gaan de klieren in het oor meer donkerbruin oorsmeer produceren.

Hoe kunt u het beste de oormijt bestrijden?

Er zijn verschillende middelen op de markt, die echter niet voor elk huisdier even veilig zijn om te gebruiken. Laat de oren altijd inspecteren door de dierenarts. Het oor zal dan geïnspecteerd worden met een otoscoop (= oorspiegel).

Het grote probleem met oormijt is om een her infectie te voorkomen.
De oormijt gaat al op de vlucht voor water. Als de oren behandeld worden dan vlucht de oormijt uit de oren van de gastheer richting de staart om daar te wachten tot de kust weer veilig is om terug te keren naar de oren. Dus niet alleen de oren maar het hele huisdier en zijn/haar omgeving behandelen.
Ook de overige honden, katten en fretten in huis behandelen, want deze kunnen drager zijn; dat wil zeggen een infectie met oormijt zonder jeuk hebben.
De cyclus van ei tot volwassen oormijt duurt 3 tot 4 weken. Dus een maand lang tegen oormijt behandelen.